Friday, January 29, 2010

விலையேற்றம் . . .

பணவீக்கம் பூஜ்ஜியத்துக்குக் கீழே போய் விட்டது என்ற மீடியா அலறல் முடிந்து இன்னும் ஒரு வருடம் கூட முழுமையாக முடியவில்லை. இப்போது விலைவாசி உயர்வுக்கு யார் காரணம் என்று கண்டுபிடித்துக் குற்றம் சாட்டுவதில் பல பேர் மும்முரம் ஆகியிருக்கிறார்கள்.


எதிர்க் கட்சிகள் சரத் பவாரைக் குற்றம் சாட்ட, அவரோ விலையேற்றத்துக்கு தான் மட்டும் காரணமல்ல அமைச்சரவையில் உள்ள அத்தனை பேருமே காரணம் என்று சமாளிபிகேஷன் செய்திருக்கிறார்.

உணவுப் பொருட்களின் விலையேற்றம் 17.40 விழுக்காட்டை எட்டியிருக்கிறது. ஒட்டுமொத்த பணவீக்கம் 6 விழுக்காட்டுக்குப் பக்கத்தில் உள்ளது. அதாவது மற்ற பொருட்களைக் காட்டிலும் உணவுப் பொருட்களின் விலை அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

இதற்கான அடிப்படைக் காரணத்தை ஆராய்வது இன்றியமையாதது. ஒரு தேசம் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறிய தேசமாக மாறும் போது விவசாயம் சார்ந்த தொழில்கள் குறைந்து போவதும், கிராமப்புறத்தில் இருந்து நகரங்களுக்கு மக்கள் நகர்வதும் நடந்தேறுகிறது. அதற்கு இந்தியா மட்டும் விதி விலக்கல்ல.

அதே போல விவசாயம் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய்க்கும், மற்ற வேலை செய்து ஈட்டும் வருவாய்க்கும் இடையேயான இடைவெளி அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது. கூடவே வேளாண்மைக்கான இடுபொருட்களின் விலை, கூலி ஆகியனவும் கூடுகின்றன. அதனால் விளைபொருட்களுக்கும், தேவைக்குமான இடைவெளியும் அதிகரிக்கிறது. இதனால் உணவுப் பொருட்களின் விலையேற்றம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகிறது. என்றாலும் கூட. . .

இந்தியாவைப் பொறுத்தமட்டில் உணவுப் பொருளுக்கு நாம் கொடுக்கும் விலையில் குடியானவனுக்கும் எத்தனை விழுக்காடு சென்று சேர்கிறது, இடைத் தரகர்களுக்கு எவ்வளவு மிஞ்சுகிறது எனக் கண்டறிந்து அதைச் சரி செய்தாலே பல பிரச்சினைகள் ஓயும் எனத் தெரிகிறது. ஆனால் அப்படியெல்லாம் நடக்காது என்றும் தெரிகிறது.